Άλλα

Ουκρανική κρίση: Παιχνίδια πολέμου και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Τι διακυβεύεται για τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Ε.Ε.

Δρ. Ασπασία Αλιγιζάκη

Δρ. Ασπασία Αλιγιζάκη, Αρθρογράφος

Διδάκτωρ Διεθνών & Ευρ. Σπουδών – Καθηγήτρια  Νομικής στο Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord/IdEF. Αντιδήμαρχος Πειραιά

17/02/2022 07:03 EET

Φωτογραφία αρχείου 4 Φεβρουαρίου 2022 Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ρωσίας Λευκορωσίας
Φωτογραφία αρχείου 4 Φεβρουαρίου 2022 Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ρωσίας Λευκορωσίας 

Ένα από τα ερωτήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινή γνώμη είναι αν θα ξεσπάσει, εν τέλει, πόλεμος Ρωσίας Ουκρανίας. Θα επιτεθεί, άραγε, η Ρωσία στην Ουκρανία; Προφανώς και κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Όχι μόνο γιατί οι προθέσεις σε τέτοιο επίπεδο είναι επτασφράγιστο μυστικό ολίγων, αλλά και γιατί σε μια κατάσταση στρατιωτικής έντασης κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ατύχημα που θα μπορούσε να αποτελέσει και τη σπίθα του πολέμου.

Παρόλα αυτά, μια πειστική απάντηση στο αρχικό ερώτημα θα μπορούσε να δοθεί μέσα από την σποφθεγματική ρήση ενός εκ των σημαντικότερων θεωρητικών του πολέμου, του Σουν Τσου: «Οι αρχές της στρατηγικής είναι να ξέρεις το πεδίο μάχης, να ξέρεις τις δυνάμεις του αντιπάλου σου και να κάνεις κάτι που ο αντίπαλος σου δεν περιμένει».Unmute

Μια διαρροή με νόημα

Πράγματι, οι Ρώσοι γνωρίζουν καλά και το πεδίο της μάχης και τις δυνάμεις του αντιπάλου καθώς η Ουκρανία συνιστά μια σημαντική για αυτούς πρώην Σοβιετική Δημοκρατία. Είναι, λοιπόν, μάλλον απίθανο να παραβλέψουν την τρίτη αρχή στρατηγικής, επιτιθέμενοι τη στιγμή ακριβώς που αναμένουν οι Ουκρανοί. Ίσως για αυτό και ο Ζελένσκυ ανακοίνωσε ως ημερομηνία της ρωσικής επίθεσης την 16η Φεβρουαρίου ή εν πάση περιπτώσει τις επόμενες ημέρες, επιθυμώντας την ακύρωση ακόμη και μιας προγραμματισμένης ρωσικής επίθεσης μέσα από την διάρροή της. Εν γένει, η παραπλάνηση και ο αιφνιδιασμός (το αιφνιδιαστικό χτύπημα με άκρα μυστικότητα, κατά τον άλλο σημαντικό θεωρητικό του πολέμου, τον Κλαούζεβιτς) είναι βασικές προϋποθέσεις της στρατιωτικής επιτυχίας. Και ο Πούτιν το γνωρίζει.

Εξάλλου δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο Πούτιν έχει ήδη αποκομίσει πολλά στρατηγικά κέρδη μέσα από αυτό το ανησυχητικό casus Belli που τεχνηέντως οικοδομεί εδώ και καιρό στα σύνορα Ρωσίας- Ουκρανίας. Γιατί να διακινδυνεύσει την απώλεια τους μέσα από την πρόκληση ενός πολέμου με αβέβαιη έκβαση;

Συγκεκριμένα, καταρχάς έχει έμμεσα καταδείξει στους Ουκρανούς ότι δύσκολα κάποιος θα έρθει να τους συντρέξει αποφασιστικά στην αφόρητη για αυτούς συγκυρία παράταξης στρατευμάτων στα σύνορά τους. Υπό αυτό το πρίσμα, οποιαδήποτε ψευδαίσθηση των Ουκρανών για προσεταιρισμό τους με το ΝΑΤΟ εξανεμίζεται. Και αυτό το γεγονός έχει μία ακόμη πολύ προσοδοφόρα για τους Ρώσους συνέπεια.

Υπενθυμίζεται και σε άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπως η Γεωργία και η Μολδαβία, που ενδεχομένως θα ήθελαν να μπουν στο δρόμο της δυτικής νατοϊκής επιρροής, το ηχηρό μήνυμα: «Μην το σκέφτεστε καν!»

Η ενέργεια τους αφορά όλους

Σημειωτέον μέσω της Γεωργίας διέρχεται προς την Ευρώπη ένας πολύ σημαντικός αγωγός, ανταγωνιστικός των ρωσικών συμφερόντων, ο ΤΑΝΑP, που μεταφέρει αζέρικο αέριο, γεγονός που καθιστά απειλητική για τους Ρώσους οποιαδήποτε επιπλέον ενίσχυση της δυτικής και αμερικανικής επιρροής σε αυτήν την πρώην Σοβιετική Δημοκρατία.

Επίσης, οι ήδη σύμμαχοι του ΝΑΤΟ (κυρίως η Γερμανία αλλά και πολλά κράτη στην Ανατολική Ευρώπη που κατά τον Ψυχρό Πόλεμο ήταν υπό τη σοβιετική επιρροή ως μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας) παρατηρούν συγκλονισμένοι της εξελίξεις. Με τον Πούτιν να τους υπενθυμίζει, μέσα από την ένταση που εσκεμμένως εντείνει, ότι εκείνος (και όχι η Αμερική) κρατάει στα χέρια του το «κλειδί» όχι μόνο για την ευημερία αλλά και για την επιβίωσή τους. Γιατί;

Blackout

Γιατί ένας πόλεμος με την Ουκρανία δεν ενέχει μόνο των κίνδυνο εκτόξευσης των τιμών των ενεργειακών πόρων (και κατά συνέπεια των τιμών όλων των βασικών αγαθών) αλλά κυρίως γιατί ενέχει τον κίνδυνο ενός blackout στην Ευρώπη. Αυτή, σημειωτέον, αφενός εξαρτάται από τη Ρωσία για τουλάχιστον το 40% του φυσικού αερίου της, αφετέρου τροφοδοτείται μέσα από τους αγωγούς που διέρχονται από την Ουκρανία με το 1/3 των συνολικών εισαγωγών της από Ρωσία (η δε Γερμανία με το 50% των ρωσικών εισαγωγών της).

Ένας πόλεμος λοιπόν Ρωσίας- Ουκρανίας εγκυμονεί τον κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης να βυθιστεί στο σκοτάδι, όχι μόνο γιατί ο Πούτιν μπορεί να κλείσει τις στρόφιγγες (δεν το έκανε, βέβαια, ούτε κατά την ρωσοουκρανική εμπλοκή στην Κριμαία) αλλά γιατί το ίδιο το γεγονός της στρατιωτικής σύγκρουσης ενέχει πάντα από μόνο του τον κίνδυνο καταστροφής υποδομών, και των ενεργειακών.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Πόκερ

Και φυσικά σε αυτήν την περίπτωση οι Ρώσοι έχουν να χάσουν πολλάκαθώς τα έσοδα από το ενεργειακό εμπόριο είναι ο κινητήριος μοχλός της Ρωσικής οικονομίας ( και κατά συνέπεια της γεωπολιτικής τους ισχύος) αλλά οι Ευρωπαίοι κινδυνεύουν να χάσουν σχεδόν τα πάντα! Χωρίς ενέργεια δεν θα μπορούν να κινήσουν σχεδόν τίποτε (να ετοιμάσουν το φαγητό τους, να κινηθούν, να εργαστούν, να παράγουν, να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία τους εν μέσω πανδημίας, να ενεργοποιήσουν την στρατιωτική τους μηχανή).

Με αυτήν λοιπόν, την απειλή του απόλυτου χάους, ο Πούτιν ενδεχομένως να «τζογάρει», σε μια εποχή, που τον εξυπηρετεί πολιτικά (ενισχύοντας το κύρος του ως ισχυρού ηγέτη εσωτερικά και εξωτερικά), σε μια εποχή που η Αμερική δημόσια δείχνει να εστιάζει το ενδιαφέρον της στην Κίνα, έχοντας ήδη υποστεί ένα πλήγμα στο γόητρό της με τους χειρισμούς της στο Αφγανιστάν.

Έρχεται λοιπόν η Ρωσία τώρα να θυμίσει στους Ευρωπαίους ότι δεν είναι πλέον η παρηκμασμένη δύναμη της εποχής του τέλους του Ψυχρού πολέμου, αλλά μια ηγέτιδα που κρατάει στα χέρια της το «κλειδί» για την ασφάλεια στην Ευρώπη (αφού βασική προϋπόθεση για αυτήν είναι η ενεργειακή ασφάλεια).

ΠΗΓΗ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *